Zaman ne kadar da hızlı akıp gitmekte. Çocukluk yıllarım dün gibi aklımda. Her şey ne kadarda güzeldi diyorum geriye dönüp baktığımda. Her şey canlı ve gerçek en samimi haliyle… Olması gereken gibi..İnsanların sevgisi, ilgisi tamamiyle gerçek. Şimdiki gibi sahte değil. Her şeyden tat alırdım o zamanlarda. Oyuncaklarımla uyurdum her çocuk gibi bende… Kinder suprise in acaba içinden ne oyuncak çıkacak diye merak eder heyecan duyardım. Şarkıları ve şarkı söylemeyi çok severdim.Tabi ki zamanın pop yıldızlarınıda. En sevdiğim şarkılar vardı o zamanlar her dinleyişte sanki ilk kez dinliyormuş gibi heyecan duyduğum. Nadir dinleyebildiğim ve dinlemekten zevk aldığım. Sonra anneanneme yada babaanneme gidip onlarda kalmak. Dedemle oynamak.Sonra yuva, anaokulu derken ilkokul. Yeni arkadaşlarım öğretmenlerim. Ders çalışmayı ne kadarda severdim. Sonra ilk gittiğim sinema 'Aslan Kral'.Sonra diğer çizgi filmler. Hala vazgeçemediğim Happy meal kids(çocuk menüsü).Saymakla bitmeyecek olan binlerce unsur binlerce anı binlerce detay çocukluğuma dair.Bakıyorumda şimdilerde her şey ne kadar farklı.İnsanların gülüşleri bile sahte.Acaba sadece sevimli çocuklara mı samimi olabiliyoruz.Çocuklar büyüyünce bitiyor mu gülüşlerimiz? Artık bakıyorumda değil küçücük şeyler koskocaman şeyler bile mutlu etmiyor. Yüksek taş yığınlarında kapı komşumuzun kim olduğundan habersiz bahçede arabalarımız çifter çifter bizi beklerken yinede mutlu değiliz. Halbuki çocukken ufacık şeyleden bile mutlu olmazmıydık? Eskiden ne kadarda güzel şarkılar vardı. yetiştiğim kadarıyla 80'ler ve 90'lar… O zamanların şarkıları ruhumuzu okşardı. Şimdi de güzel şarkılar var gerçi eskisi kadar değil ama yinede var.Ama birkaç dinleyişten sonra bıkıyorum.Çünkü elimin altında.İstediğim an istediğim şarkıyı dinleyip istediğim filmi izleyebiliyorum teknoloji sayesinde. Böylelikle cazibe kayboluyor.Arayıp bulmak diye bir dert yok.En sevdiğiniz şeyler tekrar tekrar izleyip dinlemek yüzünden nefret ettiğiniz şeylere bile dönüşebiliyor.Eskiden internet, ipod vs.. kısaca teknoloji olmadığı için her şey daha güzel gelirdi. Elimizin altında olmadığı için daha doğrusu. Şimdi en sevdiğim şarkı yok. Şarkıcılar yok. Bir şeyi sevebilmek için sanırım birazda size uzak olması gerekiyor. sonra yine şimdilerde pek sık ziyaret edemiyorum anneannem ve babaannemi. Okul dersler vizeler finaller derken galiba kandırıyorum kendimi. arkadaşlarımla olmayı onlarla olmaya tercih ediyorum galiba.Halbuki hiç ayrılmak bile istemezdim. Her gittiğimizde ağlamaklı olurdu dönüşlerim ben burada kalacağım diye. Şimdi dedem de yok. Şimdilerde aslan kral gibi çizgi filmlerde yok. hepsi saçmasapan. Çocukların zihinlerini akıl almaz saçmalıklarla doldurup adeta canavar yaratıyorlar. Her şey ama her şey ben büyüyünce ne kadarda farklılaştı. Acaba diyorum hep böylemiydi aslında? Dünya mı değişiyor yoksa biz büyüdükçe tozpembe bulutlarımız yok mu oluyor? Aslında hep böylemiydi o zamanlarda. Büyüklerimiz yine hiç bir şeyden tat almazlar mıydı? Dünyada yine her an sinsi oyunlar mı dönerdi ve kötüler kazanırmıydı? Acaba noel baba ve süperman biz küçükkende mi yoktu. Bizler küçücük sevimli zihinlerimizde kendi dünyamızda mı yaşardık gerçek dünyadan bihaber. Yoksa o zamanlar gerçekten farklımıydı bilemiyorum. Öyle yada böyle her bayram herkesin dilinde gezmez mi şu cümleler' nerede o eski bayramlar… Herkesin geçmişe özlemi var.Ama gerçekten zaman mı değişiyor yoksa insanlar mı bilemiyorum.Hatırlarda kalan en güzel zamanlarda dünyada hiç mi bir sorun yoktu acaba? Sanırım her ikiside oluyor. Biraz dünya ama daha çok insanlar değişiyor. Tüm değerleri hızla tüketmeye başladık bundan olsa gerek. Duygularımızın her an değiştiği yetmezmiş gibi biri diğerini tutmuyor kimi zaman. Doğru değil mi ne kadarda abartıyoruz her şeyi. Sevdikmi tam seviyoruz göklere çıkartıyoruz nefret ettik mide gözümüz görmüyor adeta. Hep uç noktalarda sınırlarda geziyoruz. Hızla akan zamana ve değişen dünyaya suç atmak bir hata galiba. Bu tüketim çılgınlığında manevi değerlerimizide gün geçtikçe kaybediyoruz. Sonrasında nerde o eski günler ahh yine çocuk olsamlar başlıyor.Şimdiki aklım olsaydılarda cabası. Unutmayınız ki ne zaman geriye gider ne de şimdiki aklınızla hayatınızın bir başka evresinde olabilirsiniz. Bunun bilicinde olarak bu değişim kabullenilirse yaşama çok daha rahat adapte olabileceğimizi düşünüyorum. Bugün ve şuan da birkaç saniye sonra geçmiş olacak birkaç saat sonra daha da geçmiş birkaç ay ve yıl sonra ahh o zamanlar diye bahsedilecek şuandan ve gelecekteki o dakikalarda da yine yüzlerce kişi hayatını bu şekilde sorguluyor olacak.Kimbilir belki onlar değişenin dünya olduğuna körü körüne inandıracaklar kendilerini ya da tam tersi.ama ne fark eder ki…yaşam bizim onu sorguladığımızın farkında bile olmadan akıp gidiyor ve yine akıp gidecek..
08060888 Nur YÜKTAŞIR
Windows Live™ Photos ile fotoğraflarınızı kolayca paylaşımı. Sürükle bırak
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder