DÜŞÜNYORUM - DÜŞÜN-MÜYORUM...

                                                               
                                                                                DÜŞÜN-MÜYORUM...

         Bugünlerde hiçbirşey düşünmek istemiyorum... Konuşmak bile yorucu geliyor... Boş boş dolanan avareler gibi olayım diyorum. Bomboş olsun kafam. Aklıma takılan ne varsa uçup gitsin istiyorum. Acaba demek istemiyorum. Acaba finaller nasıl geçecek, acaba yaza kadar kaç kilo verebilirim, acaba halam iyileşecek mi, acaba babamın işleri nasıl gidecek, acaba hadise eurovisyonda başarılı olacak mı, acaba münevveri öldüren genç yakalanacak mı, acaba yaşlanınca bana kim bakacak, acaba yarın hava nasıl olacak....? Bin tane soru, bin tane şüphe, bin tane kaygı, bin tane gereksiz tasa... Beni ilgilendirsin, ilgilendirmesin bunların herbiri günde kaç defa aklımdan geçiyor ve kaç defa beynimi yoruyorum anlatamam. Belki saçma, belki gereksiz hatta delice gelebilir bazılarına ama bunlar sürekli zihnimde yer alan sorular. Özelliklerine göre sıra değiştirebiliyorlar yada değerlerine göre düşünme süresi de farklı olabiliyor ama mutlaka kafam dolu oluyor. 
           Komşunun köpeği bile bazen benim derdim haline gelebiliyor, psikopatlığa bakın siz 'ya bu hayvanın ayaklarını eve sokarken acaba yıkıyorlar mı?' yaa , sananne, seni ilgilendirmez ki... Yok bugünün konusu o.. Az derdin var bir de git milletin köpeğiyle uğraş. Şaka değil gerçek bu söylediklerim. Kendim bile inanamıyorum bazen kendime. 
            Karar verdim bugün hiçbirşey düşünmeyeceğim. Domuz gribi ne zaman Türkiyeye ulaşacak beni ilgilendirmez, sunumu yarın nasıl yapacağımm ammaan hiç keyfimi bozamam, acaba devamsızlıktan kalır mıyım , olabilir kalırsan yazın gelirsin... Oh ya dünya varmış. Annem eve geç gidersem beni merak eder mi, etsinn napabilirim, abim ağustosta askere gidecek mesela, gitsin ödesin vatan borcunu ben gitmeyeceğim ya o gidecek... Herkes istediğini sölesin bugün bana, bir kulağımdan girecek öbüründen çıkacak izinli bugün. Vurdumduymaz oldum yapacak bişey yok... Hiçbirşeyi kafama takmıyorum mesela... Yürürken bile düşünmüyorum acaba yengemleri mi ziyaret etsem, teyzemleri mi? Kimseyi ziyaret edesim de yok. Bin parçaya bölünemem ki...Pek gamsızım bugün. 
              Televizyon izlerken içim acımıyor aç insanları gördüğümde, insanların birbirini öldürmesi de etkilemiyor beni... Benim karnım tok nasıl olsa, kendileri düşünsün banane! Öldürsünler birbirlerini dünya kalabalık iki üç eksilsinler de boşalsın artık. 
              Trafik ışıklarını da takmıyorum, ay yeşil mi yandı kırmızı mı? Benim için farketmez canım isterse dururum, istemezse bas kaza... Hiçbir düşünce yok artık kafamda. Otobüsler tıkabasa dolu, insanlar zarzor eve gidiyor, hatta evsiz sokakta yatan çocuklar var... Beni bunlar da ilgilendirmiyor. Ayşe, Fatma, Ahmet farketmez bana küsmüşler; iyi yapmışlar, benim de canım konuşmak istemiyor zaten. Dostum varmış yokmuş, aldatılmışım, çok sevilmişim umrumda değil bugün. Benden nefret ediyormuş yan sıradaki kız, saçlarımı beğenmiyorlarmış banane! Hiç umursamıyorum bakın, çok rahatım, ehli keyf olmuşum güzel bir şekilde.
               Düşün-müyorum ben, etrafımda ne olmuş bitmiş düşünmüyorum artık. Kuş gibi hafifledim. Zaten neyi halledebildim ki düşünerek, elimi taşın altından çektim bir güzel. Elimin hamuruyla karışmıyorum hiç tatlıya tuzluya. Şu üç günlük dünyada sadece bir günümü sevinmeden, üzülmeden, ne kaygı, ne tasa, ne aşk, ne nefret etmeden geçirmek istiyorum. Olaylara karşı tepkisizim. Bencillik yapmıyorum asla, kendimi de düşünmüyorum bugün. Yalnız mıyım? Etrafımda çok mu dostum var? Umrumda değil.
                O kadar çok kafama takıp, fazlasıyla düşünmüşüm ki herşeyi sınıra gelmişim. Bardak dolmuş da çoktan taşmış bile. İsyan etmiyorum bugün, sevinçli de değilim. Acaba arkadaşımı kırdım mı? darıldı mı bana diye de düşünmüyorum. Ona biraz sesimi yükselterek konuştum üzülmüş müdür demiyorum bak! Ben de kırılmadım kimseye, unuttum tüm üzenleri bugün! Zaten üzülmedim ki hiç!!
                 İnandırmaya çalışsam da kendimi, ben inanmadım bunlara, siz inandınız mı? Yalan söyledim kendime ben bugün, belki sizlere yalan söledim ama bir çırpıda döktüm içimi. Düşünmüyorum dediğim şeyleri birkez daha düşünmüş oldum. Ama ne isterdim biliyor musunuz? Beynimde ne var ne yok boşaltmak ve bir günlüğüne bile olsa unutmak. Bunun imkansız olduğunu şimdi anlıyorum fakat şunu da iyi biliyorum ki beynimdeki bu bin türlü düşünceyle yaşamak beni ben yapan şeyler, benim duygularım, benim hislerim... Herşeyiyle benim... Ben istesem de istemesem de yalnız bırakmayacak olan dostlarım...!!
                       
                                                                                                   NESLİHAN ZOR
                                                                                                         08060893

---

Windows Live™ ile e-posta kutunuzdaki işlevlerin çok ötesine geçin. Diğer Windows Live™ özelliklerine göz atın.