Konuşabilmek,Konuşmak
Her şeyin fazlası zarardır. Bunu bir kez daha okul yolunda anladım. Konuşmak güzel bir şeydir, stresinizi alır sizi rahatlatır bazen ağlatır bazen güldürür. Konuşmağın insanlar üstünde yeri çok önemlidir.
İnsan ilişkilerinde büyük payı olan bu eylem müthiş bir dengeye sahiptir. Buna bir sürü örnek verebilirim. Ağzımızla dişlerimizle ve dilimizle yaptığımız bu şey sizi incitebilir üzebilir sinirlendirebilir hatta abartı şekliyle söyleyecek olursak sizi sözleriyle rencide eden biri sayesinde katil bile olabilirsiniz neden olmasın yakın tarihte güncel olaylarda bunun bir sürü örneği de mevcut.
Her sabah olduğu gibi gene otobüse bindim. Otobüse binerken yalnız otobüse binmiyorsunuz aynı zamanda çoğu insanın dertlerine sırlarına sevinçlerin de ister istemez ortak oluyorsunuz. Bu bazen güzel bir şey olsa bile bazen sinirlendirebiliyor
Sabahları insanlar biraz aktif olamazlar hele de benim gibi 5 de kalkanlar için hemen ayılamazsınız otobüste oturup dışarıyı seyredersiniz. O gün yapacaklarınızı aklınızdan geçirirsiniz plan yaparsınız başkaları bunu farklı şeylerle farklı düşüncelerle yaparlar ama o sabah bunu bozan iki kızı unutmayacağım. Ağızlarından çıkan tüm kelimeler sesli bir süre sonra kulağınızı tırmalar hale gelince artık dayanılmaz biçimini alır. Uyarılara rağmen herhangi bir kısılma olmayınca artık o kişilerin hakkında birazda olsa yorum yapabilme hakkına sahip oluyorsunuz biraz bencil biraz kaba...
Neden bu ısrar hiç anlamam, bazıları senden bu yüzden rahatsız oluyor ise sen nasıl rahat oluyorsun?
Bazen de bunun tam tersi olaylarla da karşılaşınca iyi ki de insanlar konuşuyor diyorsunuz. Bu seferde arkamda oturan iki bayan gayet güzel aralarında sohbet ediyorlardı. Bu iki bayan
Kreş öğretmeniydi ortaklaşa tanıdıkları bir çocuk üzerinde yorum yapıyorlar gelişmesi için neler yapabileceklerini tartışıyorlardı. Onları dinlerken o çocuğun şanslı olduğunu onu düşünen hocaları olduğu için sevinmesi lazım diye düşündüm. Sonrada kullandıkları bazı yabancı terimleri kafamda düşündüm aslında sanki bende onlarla konuşuyor bu çocuk için ne yapılmalı hakkında kafa yoruyordum her ne kadar bu çocuk beni tanımasam da önemli olan bu değildi benimde bazı fikirleri ortaya atabilmemdi. Sonra bir ara kendi çocukluğuma gittim benim hakkımda böyle düşünüyorlar mıydı, ne diyorlardı acaba diye merak da etmiştim doğrusu gerçekten bu iki bayan benim otobüsüme iyi ki binmiş iyi ki konuşuyorlar diye düşünmüştüm.
Öte yandan başka tarafta bir adam telefonla konuşuyordu oda sitem dolu cümlelerini kurarken sanki onca yükü benim omzumda da hissettim öyle gür öyle gerçekti ki tesirinde kalmış olmalıyım.
Yani insanlar konuşurken ağzından çıkanları iyi bilmeli etrafındakilerin onu dinlemesi etik veya değil ama sonuç olarak kulak misafiri ister istemez oluyoruz buda bizi oraya yönlendiriyor
Konuştuklarımızla insanları etkileyebilirsiniz. Sözlerimizi küçümsememeliyiz bu gerçekten olağanüstü aslında biraz irdelesek bunu anlayabiliriz atalarımızda buna ne demiş "Konuşmak insanoğluna bağışlanan nimetlerin en büyüklerindendir. Buna rağmen yerinde ve uygun konuşma, herkesin başaramadığı bir meziyettir. " her konuda haklı oldukları gibi bu konuda da atalarımız haklı. Otobüs yolculuklarım sayesinde bir şeyi daha öğrendim bunun olması artık hoşuma gidiyor, insanlara anlatacak hikayelerimin olması tecrübelerim gördüklerim hafızam her şeyim yenileniyor. Yaşadıkça daha da fazla anlayıp kavrayabiliyoruz buda bizim gelişmemizi artık bilinçlenmemizi sağlıyor toplumda yerimizi almaya hazırlıyor bizi sosyal biri olmak her zaman için artıları olan bir şeydir. Her anı yaşamalıyız.
Mustafa beyaz okul no 07110838
Windows Live Messenger'ın için ücretsiz güncelleştirme! Buraya tıkla!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder